Red Alert herhaalt de formule, maar het is het cliché waar we zo van houden

Sinds de Netflix kondigde in januari aan dat het één film per week zou brengen - een gedurfd project, moet ik zeggen - en is waar gebleven. Niet zomaar een wekelijkse originele film, soms staan ​​er twee, drie of meer in de catalogus. Maar onder zoveel lanceringen zijn er die opvallen, en iedereen wacht met spanning af. Onder deze is rood alarm, de actiefilm die Hollywood-lievelingen samenbrengt: Gal Gadot, Ryan Reynolds en Dwayne Johnson.

rood alarm vertelt het verhaal van een FBI-politieagent, John Bradley (Johnson) die naar Rome gaat en met hulp van Interpol de op een na grootste kunstdief ter wereld, Nolan Booth (Reynolds) pak een van de bekende Eggs of Cleopatra uit het museum. Een paar ongelukjes en het ei wordt teruggevonden, maar dan worden ze bedrogen door de bisschop (Gadot), die niet alleen dit ei afpakt, maar ook de eer en eerlijkheid van Bradley als politieagent in het geding brengt. Een paar afspraken later moeten Bradley en Booth samenwerken om het Ei terug te krijgen en ook om Bradley's naam te zuiveren.

Het verschil tussen Red Alert en de clichés die we kennen

Alleen al door het bovenstaande uitgangspunt kun je zien dat er geen groot verschil is met veel andere Hollywood-producties van het genre. 11 mannen en een geheim, Het huis van papier, of zelfs de nieuwe productie van Zack Snyder, Leger van Dieven, en zelfs het eigen risico van Missie onmogelijk. Ze volgen allemaal dezelfde logica, van gevaarlijke missies, technologische gimmicks, auto-achtervolgingen, ontsnappingen uit gevangenissen en kamers met artefacten die worden beschermd door puzzelgadgets. De vraag is dus: wat onderscheidt deze film van de andere?

Het antwoord is vrij simpel: de cast. Net zo 11 mannen en een geheim bracht een cast samen die super geliefd was bij iedereen in zijn tijd, rood alarm brengt vandaag het meest geliefde trio in Hollywood samen. We hebben Gal Gadot die de wereld veroverde door de Wonder Woman, we hebben Dwayne Johnson die iconische personages onder zijn riem heeft - en voor mij zit een van de leukste in Jumanji - en natuurlijk Ryan Reynolds, die een lange geschiedenis van geweldige karakters heeft, maar recentelijk schitterde Deadpool e Vrije kerel.

Wat is de beste manier om te investeren in een film met een veelgebruikte formule? Een cast kiezen die de aandacht trekt. En Netflix heeft het goed gedaan door ze te kiezen.

Is het oké dat de komedie van Ryan zo overdreven is dat het ongemakkelijk wordt? Ja, maar het is bijna zijn handelsmerk in komische rollen. Dwayne Johnson speelt opnieuw de brutale man van de wet, die geen grenzen ziet om de meest absurde bezigheden uit te voeren. Misschien is de uitzondering Gal Gadot. Hier heeft ze de kans om een ​​komische kant te laten zien met die anti-heldinneninhoud, die verrast in de scènes waarin ze verschijnt, die haar charisma ten volle gebruikt en haar magnetisme om in het middelpunt van de belangstelling te staan ​​in elke scène die ze verschijnt.

Maar het moet worden gewaarschuwd dat de film, ondanks dat het een cliché is, volkomen pretentieloos is en erin slaagt de acteurs in personages te plaatsen die het beste van hun vertolkers verheffen. Dus we zullen vechtscènes zien - ze casten acteurs die superhelden zijn, dus er is natuurlijk een gevecht - er is ontsnapping, er zijn vergezochte plannen en erg leuke wendingen - en ik moet bekennen dat het voor mij onverwacht was. De film neemt zichzelf niet serieus, en richt zich meer op het wereldroofavontuur als een anker die de aandacht van het publiek weet vast te houden, gecombineerd met het charisma van de hoofdcast, die doet wat we al weten. 

Maar wat echt schittert in deze is het wachten op de twist van het verhaal, net als de franchise 11 mannen: je verwacht dat er een schema binnen het schema zit, en daarbinnen nog een schema, en nog een, en nog een. De twijfel over schema's binnen schema's is constant en als het niet verschijnt, kan het zelfs demotiveren, maar het komt en weet nog steeds verrassend te zijn.

Red Alert is die film die opvalt omdat hij weet hoe hij het beste van zijn cast moet gebruiken, en die verrast omdat hij weet hoe hij de formule moet gebruiken die het publiek al zo verwacht. Vasthoudend aan het charisma dat het publiek heeft voor de cast, krijgt Netflix het goed in zijn productie en maakt zijn film een ​​geweldige mix van invloeden, iets leuks.

Als je onze recensie leuk vond, bekijk dan zeker ook onze recensie van Ghostbuster: voorbij, een nieuwe film van Sony Pictures die deze maand in de bioscoop draait.